چشمانت را بر اشک بشوی، ای جان خسته از تلاطم دنیا...
که کاروان عشق؛ بدون قافله سالار می رسد به دشت بلا...
چهل وادی داغ و اندوه را،
جز زیبایی ندیدن،
تنها نگاهی از چشمان زینبــــ می تواند و بس...